Ανακοινώσεις

Ανακοινώσεις του Σ.Ε. ΤΕΕ και Π.Ο.Σ.Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ αναβάλλει τη συνεδρίασή του για την Τρίτη 23 Οκτωβρίου και ώρα 12 πμ

Συναδέλφισες συνάδελφοι επειδή συνέπεσε η συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΠΟΣΕΥΠΕΧΩΔΕ την ίδια ημέρα (Πέμπτη 18 Οκτωβρίου) με την συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ και ο Πρόεδρος του ΣΕΤΕΕ, Αβραμίδης Κώστας, συμμετέχει και στη Διοίκηση της Ομοσπονδίας (ΠΟΣΕΥΠΕΧΩΔΕ) η συνεδρίασή του Δ.Σ. του Συλλόγου μας αναβάλλεται για για την Τρίτη 23 Οκτωβρίου και ώρα 12 πμ.


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΕ

Συναδέλφισα, – οι, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ αναβάλλει τη συνεδρίασή του για την Τρίτη 23 Οκτωβρίου και ώρα 12 πμ, στο γραφείο του Συλλόγου (403) με θέματα ημερήσιας διάταξης:

  1. Παραιτήσεις τακτικών και αναπληρωματικών μελών της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής.
  2. Προκήρυξη νέας εκλογοαπολογιστικής Γενικής Συνέλευσης για εκλογή Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής.
  3. Εκτίμηση πορείας αιτημάτων του Δ.Σ. (ζητήματα συνθηκών εργασίας, δεδουλευμένα εκλογών, υπερωρίες, δεδουλευμένα πρώην εργαζόμενων ΙΕΚΕΜ).

Για τη δικαστική διεκδίκηση δώρων Χριστουγέννων – Πάσχα και επιδόματος αδείας

Συναδέλφισσες συνάδελφοι, στο ζήτημα που αφορά στην διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού και στην αίτηση για διακοπή της παραγραφής για όποιον θέλει μπορεί να κατεβάσει τα έγγραφα που θα τον ενημερώσουν από το site του ΣΕΤΕΕ ή από το site της ΑΔΕΔΥ και να πρωτοκολλήσει τη δήλωση (αφού διαβάσει το γνωμοδοτικό σημείωμα).

Επειδή το ζήτημα δεν έχει επείγοντα χαρακτήρα (υπάρχει περιθώριο μέχρι 31 Δεκεμβρίου) η διοίκηση της Ομοσπονδίας θα βγάλει σχετική ανακοίνωση και θα κοινοποιήσει τα έγγραφα που αφορούν στο θέμα προς τα πρωτοβάθμια που ανήκουν στη δύναμή της μετά το Δ.Σ. της ΠΟΣΕΥΠΕΧΩΔΕ που θα γίνει την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου.

Σε κάθε περίπτωση, επειδή κάποιοι δημιουργούν πανικό χωρίς λόγο, για όποιον θεωρεί ότι ο χρόνος έως της 31 Δεκεμβρίου …δεν είναι αρκετός, μπορεί να κατεβάσει τα έγγραφα και να προβεί στη δήλωση από τώρα.

  1. Γνωμοδοτικό σημείωμα
  2. Δικαστική διεκδίκηση δώρων Χριστουγέννων – Πάσχα και επιδόματος αδείας
  3. Αίτηση για διακοπή παραγραφής

Υπενθύμιση: Δευτέρα 15 Οκτωβρίου στις 12 μμ θα γίνει ενημέρωση από τον Πρόεδρο της ΕΜΔΥΔΑΣ για τις επιστροφές των εισφορών της Ειδικής Προσαύξησης του Ν. 3986/2011

Υπενθύμιση:

Συναδέλφισες – συνάδελφοι, για τις αναδρομικές επιστροφές των εισφορών της Ειδικής Προσαύξησης του Ν. 3986/2011 υπάρχουν ερωτήματα που θέτουν κάποιοι συνάδελφοι γύρω από το θέμα.
 
Για το σκοπό αυτό σήμερα Δευτέρα 15 Οκτωβρίου στις 12 μμ θα γίνει ενημέρωση πάνω σε αυτό το θέμα από τον Πρόεδρο της ΕΜΔΥΔΑΣ και πρώην μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ, Δημήτρη Πετρόπουλο.
 
Η ενημέρωση πάνω στα ερωτήματα που υπάρχουν θα γίνει στο Γραφείο του Συλλόγου, 4ος όροφος γραφείο 403.
Η σύνδεση με τους συναδέλφους των Περιφερειακών Τμημάτων θα γίνει με skype.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ θα συνεδριάσει την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ θα συνεδριάσει την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου και ώρα 12 πμ, στο γραφείο του Συλλόγου (403) με θέματα ημερήσιας διάταξης:

  1. Παραιτήσεις τακτικών και αναπληρωματικών μελών της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής.
  2. Προκήρυξη νέας εκλογοαπολογιστικής Γενικής Συνέλευσης.
  3. Εκτίμηση πορείας αιτημάτων του Δ.Σ. (ζητήματα συνθηκών εργασίας, δεδουλευμένα εκλογών, υπερωρίες, δεδουλευμένα πρώην εργαζόμενων ΙΕΚΕΜ).

Σύμφωνα με την απόφαση του Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ στις 22 Μαΐου 2018 (Αρ. Πρωτ. ΣΕΤΕΕ: 3307, Αρ. Πρωτ. ΤΕΕ: 13597 – 23/05/2018) τηρούνται ηχογραφημένα πρακτικά, ανεξάρτητα από τα χειρόγραφα.

Η πρόσκληση προς το Δ.Σ.

Η Γενική Συνέλευση διέκοψε για Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου, 11 πμ στην αίθουσα εκδηλώσεων ΤΕΕ

Η Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ διακόπηκε με απόφαση του σώματος και θα συνεχιστεί την Δευτέρα 11 πμ. στην αίθουσα εκδηλώσεων ΤΕΕ.

Το Προεδρείο της Γενικής Συνέλευσης εκλέχθηκαν:

Άρης Κτωρίδης, Μαϊτός Αυγουστής, Θόδωρος Χυδήρογλου

Από τη θεματολογία της Γενικής Συνέλευσης ολοκληρώθηκε η συζήτηση πάνω στο  Διοικητικό απολογισμό του Δ.Σ. που έγινε από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ, Αβραμίδη Κώστα και ο Οικονομικός απολογισμός από την Πρόεδρο της Εξελεγκτικής Σταυρούλα Καπελάκου.

Η διαδικασία που αφορά στο θέμα του Διοικητικού απολογισμού της Εκλγοαπολογιστικής Γενικής Συνέλευσης θα  ολοκληρωθεί την Δευτέρα με την έγκριση του Διοικητικού απολογισμού και του Οικονομικού απολογισμού.

Πάνω στο Διοικητικό απολογισμό γίνανε ερωτήσεις και μετά τοποθετήθηκαν οι συνάδελφοι: Παρασκευή Μπάτρα, Γεωργίου Δημήτρης, Λαδικός Ηλίας, Θοδωρής Χυδήρογλου

Μετά την διαδικασία έγκρισης του απολογισμού, θα τεθεί σε ψηφοφορία το ιδιαίτερα σοβαρό θέμα που έθεσε ο συνάδελφος Γιώργος Αχλαδιώτης, από το Βόλο και αφορά στο δικαίωμα των συναδέλφων μας από  τα Περιφερειακά να ψηφίζουν με επιστολική ψήφο και να συμμετέχουν ισότιμα στις Γενικές συνελεύσεις. Ο συνάδελφος κατέθεσε κείμενο παραίτησης από το Σύλλογο 19 συναδέλφων από τα Περιφερειακά σε περίπτωση που δεν μπορούν να συμμετέχουν οι συνάδελφοι στις εκλογές με επιστολική ψήφο όπου δεν μπορεί να στηθεί Εκλογικό Τμήμα.

Μετά την ψηφοφορία για το ζήτημα αυτό θα συνεχιστεί η Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση με τα υπόλοιπα θέματα:

  • Εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής
  • Ορισμός ημερομηνίας εκλογών
  • Ανακήρυξη των Συνδυασμών ή των Μεμονωμένων υποψηφίων
  • Έκθεση προγράμματος και θέσεων υποψηφίων

Διοικητικός Απολογισμός, του Δ.Σ. από τον Πρόεδρο του Δ.Σ., Αβραμίδη Κώστα

Οικονομικός απολογισμός της Εξελεγκτικής Επιτροπής από την Πρόεδρο της Εξελεκτικής Επιτροπής, Σταυρούλα Καπελάκου

Κείμενο συναδέλφων από τα Περιφερειακά που κατέθεσε ο συνάδελφος Γιώργος Αχλαδιώτης.

 

 

Απάντηση στην επιστολή της Π.Ο.Σ.Ε. Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. (αρ. Πρωτ.: 205 – 18/9/2018) για το ζήτημα των διαδικασιών στην Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του ΣΕΤΕΕ

Συναδέλφισες, συνάδελφοι,
στις 18 Σεπτεμβρίου το Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ έλαβε επιστολή της Π.Ο.Σ.Ε. Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. (αρ. Πρωτ.: 205 – 18/9/2018) που αφορά στην κριτική πάνω στις διαδικασίες της Εκλογοαπολογιστικής Γενικής Συνέλευσης και της επιστολικής ψήφου, σε όσα Περιφερειακά Τμήματα δεν σχηματίζεται Εκλογικό Κέντρο (Αρ. Πρωτ. ΣΕΤΕΕ: 3375, Αρ. Πρωτ. ΤΕΕ: 20611 – 6/09/2018).

Το Δ.Σ. μετά από αυτό συνεδρίασε έκτακτα την Παρασκευή στις 21 Σεπτεμβρίου και έβγαλε την παρακάτω ανακοίνωση (Αρ. Πρωτοκόλλου ΣΕΤΕΕ: 3387, Αρ. Πρωτοκόλλου ΤΕΕ: 22141 – 24/09/2018) απαντώντας στην Ομοσπονδία.

 


Υ.Γ.: * Στην ανακοίνωση αναφέρεται από παραδρομή «Σύλλογος Εργαζομένων Γεωργικού Συνεταιρισμού Δήμητρα» αντί για το σωστό: Σύλλογος Εργαζομένων Ελληνικού Γεωργικού Οργανισμού Δήμητρα (ΣΥΛ.ΕΕ.Γ.Ο)

ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου στις 10.30 πμ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ στον 1ο όροφο

 

Συνάδελφοι, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΤΕΕ καλεί τους εργαζόμενους στο ΤΕΕ από την Αθήνα και τα Περιφερειακά Τμήματα, στην εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου στις 10.30 πμ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ στον 1ο όροφο.

  1. Διοικητικός Απολογισμός του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου
  2. Έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής για τον Οικονομικό Απολογισμό
  3. Έγκριση Διοικητικού και Οικονομικού Απολογισμού
  4. Εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής
  5. Ορισμός ημερομηνίας εκλογών
  6. Ανακήρυξη των Συνδυασμών ή των Μεμονωμένων υποψηφίων
  7. Έκθεση προγράμματος και θέσεων υποψηφίων

Στην Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση θα συμμετέχουν οι εργαζόμενοι από τα Περιφερειακά Τμήματα μέσω τηλεδιάσκεψης και θα κρατηθούν ηχογραφημένα Πρακτικά.

Σύμφωνα με το Καταστατικό, οι αποφάσεις της Γ.Σ. είναι άκυρες, αν οι παρόντες δεν είναι περισσότεροι του ενός δευτέρου (1/2) των τακτικών και ταμειακά τακτοποιημένων μελών, που εργάζονται στις υπηρεσίες του ΤΕΕ, στην Αθήνα. Εάν δεν γίνει απαρτία στην πρώτη συνέλευση, καλείται νέα με τα ίδια θέματα και μετά παρέλευση οκτώ (8) ημερών. Η συνέλευση αυτή είναι σε απαρτία αν είναι παρόντες το ένα τρίτο (1/3) των τακτικών και ταμειακά τακτοποιημένων μελών της Αθήνας.

 

Για το Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ

 

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.   Ο Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ.
Αβραμίδης Κώστας Λαδικός Ηλίας

 

Ψήφισμα του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ για τον Πρόεδρο της ΕΝΕΔΕΠ

Ψήφισμα του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ

Το Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ στη συνεδρίασή του την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου αποφάσισε ομόφωνα να βγει ψήφισμα καταγγελίας για την επίθεση που δέχτηκε ο Πρόεδρος της Ένωσης Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων στις προβλήτες του Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ).

Ολόκληρο το ψήφισμα http://www.setee.net/fin/wp-content/uploads/2018/09/enedep_psifisma.pdf

Να παρθεί πίσω η εκδικητική απόλυση στη SELLER Hellas – Καμία παραβίαση προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων

Ψήφισμα του Συλλόγου Εργαζόμενων ΤΕΕ

Το Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ στη συνεδρίασή του την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου αποφάσισε ομόφωνα να βγει ψήφισμα απαιτώντας:

Να παρθεί πίσω η εκδικητική απόλυση στη SELLER Hellas

Καμία παραβίαση προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων

Ολόκληρο το ψήφισμα http://www.setee.net/fin/wp-content/uploads/2018/09/smt_seller.pdf

Κάλεσμα του Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ για τη ΔΕΘ

Απόφαση της συνεδρίασης του Δ.Σ. του ΣΕΤΕΕ που έγινε την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου για τη ΔΕΘ:

deth_apofasi

ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ στα συλλαλητήρια

το ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018 στη Θεσσαλονίκη

Ο Σύλλογος Εργαζόμενων ΤΕΕ καλεί τους εργαζόμενους να διαδηλώσουν μαζί με το λαό ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και την πολιτική της.

Σε μια περίοδο που η φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης και η αρπαγή των πόρων επιβίωσης των εργαζόμενων για τα μνημονιακά υπερπλεονάσματα, οδηγεί σε αδιέξοδο τους εργαζόμενους, ο  πρωθυπουργός του διάτρητου πια «προγράμματος Θεσσαλονίκης» της ΔΕΘ του 2014, εμφανίζεται στη ΔΕΘ του 2018 και πάλι με το τρύπιο καλάθι των υποσχέσεων και των ψεύτικων προσδοκιών. Προσδοκίες για τα μνημόνια που δήθεν «έληξαν».

Τα μνημόνια όμως που «έληξαν» ο λαός συνεχίζει να τα ζει καθημερινά στους μειωμένους μισθούς του, στη νεολαία χωρίς μέλλον και στην εξαθλίωση των απόμαχων της δουλειάς και της ζωής.

Απέναντι στην κυβέρνηση που αφιερώνει τη σημαιοστολισμένη ΔΕΘ στις πολεμοκάπηλες ΗΠΑ, οι εργαζόμενοι αντιπαρατάσσουμε τον δίκαιο αγώνα για ψωμί και δουλειά, ειρήνη και συναδέλφωση όλων των λαών.

Εμπειρίες μου απ τις αυτοψίες στα καμένα απ τη φωτιά στις 23-7-2018 (του Τάκη Ιωάννου)

Εικόνες και πρώτες σκέψεις γύρω απ το συμβάν και τις συνέπειές του

Οι αυτοψίες

Τη Δευτέρα 23-7-2018 το βράδυ έγινε η μεγάλη καταστροφή απ’ τη φωτιά. Την Τρίτη το πρωί ήμουνα ένας από τους εκατοντάδες (τεμπέληδες κλπ κατά τα κανάλια) δημόσιους υπαλλήλους μηχανικούς που ήμασταν εκεί κι αρχίσαμε τις αυτοψίες -και μαζί με αυτές και την παροχή ψυχολογικής στήριξης- στα καμένα (που την πρώτη τους φάση την ολοκληρώσαμε μέχρι το Σάββατο). Εγώ στο Ν. Βουτζά, τη Ραφήνα και το Κόκκινο Λιμανάκι, άλλοι στη Ν. Μάκρη και το Μάτι, άλλοι στην Κινέττα.

Από την πρώτη στιγμή στο Δημαρχείο της Ραφήνας, μέσα σ’ ένα χάος από αλληλέγγυους εθελοντές, ερυθροσταυρίτες, κούτες με προσφορές, τραυματίες που κάποιοι τους έφερναν για πρώτες βοήθειες, φάνηκε πόσο απογυμνωμένη από προσωπικό (και κυρίως από έμπειρο προσωπικό) έχει μείνει η Υπηρεσία Φυσικών Καταστροφών, πολιτική συρρίκνωσης του ‘υπερτροφικού’ δημόσιου γαρ. Παρ όλα αυτά, με τραγικές συνθήκες και τρομαχτική πίεση, έγινε κατανομή των συναδέλφων για τις αυτοψίες.

Πρώτο εμπόδιο: έλλειψη οχημάτων. Τελικά αντιμετωπίστηκε με την προσφορά αυτοκινήτων των ίδιων των συναδέλφων, με προσφορά από τους ντόπιους ταξιτζήδες και με τα λίγα ‘υπηρεσιακά’ που είχε καταφέρει να διαθέσει το Υπουργείο. Υπήρχε όμως πρόβλημα να βρεθούν ντόπιοι που ήξεραν την περιοχή, σαν ‘οδηγοί’ των οχημάτων, παρά την αθρόα προσέλευση, κάτι που γρήγορα διαπιστώσαμε ότι είναι αναμενόμενο με το λαβύρινθο των στενών, αδιέξοδων και άναρχα διανοιγμένων ‘δρόμων’.

Τελικά οι αυτοψίες ξεκίνησαν, χωρίς όμως τα στοιχειώδη εφόδια, που μέχρι τέλους δεν μας δόθηκαν. Μόνο κάποια λίγα γιλέκα (1 για κάθε συνεργείο) και λίγα σπρέϊ για τη σήμανση (που όμως δεν υπήρχαν κόκκινα, και αν θεωρούσες το κτίριο κατεδαφιστέο έγραφες με το κίτρινο «κόκκινο»!). Τα μέσα ατομικής προστασίας (παπούτσια, μάσκες, κράνη κλπ) φαίνεται ότι κρίνονται περιττή πολυτέλεια από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών (που κατά τα άλλα φουσκώνει σαν παγώνι για την άμεση ανταπόκριση των μηχανικών υπάλληλων του), παρά τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες των αυτοψιών, με εστίες φωτιάς ακόμα ενεργές, με άπειρα υλικά με αμίαντο, με καμένα μονωτικά, καμένους μετασχηματιστές της ΔΕΔΔΗΕ και τη βρώμα των διοξινών και των άλλων ποικίλων τοξικών αναθυμιάσεων ακόμα να ταλαιπωρούν το αναπνευστικό μας.

Πυροσβέστες, στα όρια της φυσικής εξόντωσης, παράλληλα μ’ εμάς συνέχιζαν τον αγώνα τους, που δυσκόλευε ακόμα περισσότερο η εξάρτηση των κρουνών (στο Ν. Βουτζά που είναι πιο ψηλά) από πιεστικά, και άρα από την παροχή ρεύματος, που δεν υπήρχε. Όπως δεν υπάρχουν πλέον και οι υδατοδεξαμενές που παλιότερα είχαν την πρόνοια οι κοινότητες να διαθέτουν λίγο παραπάνω από τους οικισμούς.

Οι εικόνες της ανείπωτης φρίκης που αντικρίσαμε, δε νομίζω ότι θα σβηστούν από τη μνήμη μας, όσο κι αν είμαστε σχετικά εξοικειωμένοι από αυτοψίες στα σεισμόπληκτα παλιότερα. Ειδικά οι αυτοψίες που δεν μπορέσαμε να κάνουμε (παρότι ήταν στην περιοχή που είχαμε) γιατί ήταν μέσα στρατός κι έβγαζε κι άλλα θύματα. Ή που μύριζε εκεί τριγύρω αποσύνθεση και δεν ξέραμε αν ήταν αγρίμια, κατοικίδια ή άνθρωποι…

Σπίτια φτωχικά τα περισσότερα, άλλα λυόμενα, άλλα με μπετονένιο σκελετό, άλλα φτιαγμένα δωμάτιο-δωμάτιο… Κι ανάμεσα σ αυτά και πολυτελείς βίλες, οι πιο πολλές βέβαια στην παραλιακή ζώνη που είναι ακριβότερη η γη. Και μάντρες, ατέλειωτες μάντρες να κρύβουν τις βίλες (και τη θάλασσα) από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Σπίτια, άλλα σχεδόν ανέπαφα, άλλα μαυρισμένα και μισογκρεμισμένα, άλλα ένας σωρός μπάζα… Και στο δρόμο να έχουν παγώσει πλέον κάποια ρυάκια -από λιωμένο πλαστικό είπαμε στην αρχή- αλλά ήταν από αλουμίνιο. Κι απ τα παράθυρα να κρέμονται στερεοποιημένοι σταλακτίτες, όχι από πάγο αλλά από γυαλί (που λιώνει στους 1.400 C0)!

Η έκταση των ζημιών βέβαια δεν ήταν η ίδια ανεξάρτητα από την ποιότητα και το κόστος τους. Οι βίλες ελάχιστα πειραγμένες, οι ιδιοκτήτες τους βλέπετε είχαν τα μέσα και να καθαρίσουν μια ζώνη τριγύρω και να έχουν προσωπικό να τις φροντίζει, ακόμα και την επομένη της καταστροφής – εξάλλου οι ‘φυσικές’ καταστροφές πάντα είναι ταξικές καταστροφές.

Όλα αυτά βέβαια φυτρωμένα άναρχα μέσα στο πυκνό πευκόδασος, παρόλο που είναι γνωστό ότι τα πεύκα εκτός από το να προσφέρουν ωραία σκιά και καθαρό αέρα, είναι και εμπρηστικές βόμβες, ιδιαίτερα αν το δάσος έχει μείνει αφρόντιστο και γεμάτο πευκοβελόνες, ξερά δέντρα και θάμνους.

Γιατί;

Ψάχνοντας τις απαντήσεις στο ‘γιατί’ αυτής της εκατόμβης, μου έρχονται στο νου κάποιοι πρώτοι προβληματισμοί, που όμως πιστεύω αξίζει να τους διερευνήσουμε αναλυτικότερα σε επόμενη φάση, για να ιχνηλατήσουμε πιθανά μονοπάτια για την αυριανή μας σκέψη και πρακτική.

Το πώς προέκυψαν οι οικισμοί εκεί δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Το κράτος ουδέποτε εφάρμοσε μια πολιτική παροχής οργανωμένης στέγης – με την εξαίρεση των προσφυγικών μετά το 1922 και κάποιων ελάχιστων συγκροτημάτων εργατικών κατοικιών. Αντί γι αυτό -ιδιαίτερα μετά τον εμφύλιο, καθώς ρημάξανε τα χωριά και η ύπαιθρος (μην ξεχνάμε ότι στον εμφύλιο πρωτοδοκιμάστηκαν οι ναπάλμ) και που κατά χιλιάδες εσωτερικοί μετανάστες συνέρευσαν στις πόλεις και ειδικά στην πρωτεύουσα όπου υπήρχαν πολλαπλάσιες δυνατότητες εύρεσης εργασίας- προκρίθηκε η διευκόλυνση της αυτοστέγασης, είτε με την ανέγερση αυθαιρέτων (και στη συνέχεια τη νομιμοποίησή τους), είτε με την αντιπαροχή. Η λύση αυτή εν πολλοίς κάλυψε τις στεγαστικές ανάγκες με κατοικίες ψηλότερου επιπέδου από τις εργατικές κατοικίες στις υπνουπόλεις της ‘ανεπτυγμένης’ δύσης, όπως επίσης και με δόμηση τέτοια που επέτρεπε τη δημιουργία γειτονιάς, και άρα τη συγκρότηση χώρου πιο φιλικού και πιο ανθρώπινου για τους κάτοικους απ’ ό,τι αλλού. Παράλληλα όμως η λύση αυτή προσέφερε εκτός από στέγη και την ιδιοκτησία αυτής της στέγης, και άρα την ‘μικροαστικοποίηση’ του πληθυσμού και συνακόλουθα μεγαλύτερη κοινωνική ησυχία και δυστοκία για εξεγέρσεις, όπως τουλάχιστον ήλπιζαν οι εμπνευστές της.

Οι αφόρητες συνθήκες όμως της με αυτόν τον τρόπο γιγαντωμένης μεγαλούπολης, έκανε ‘αναγκαίες’ και τις διακοπές, που ο οικονομικότερος τρόπος να τις εξασφαλίσεις ήταν να έχεις έστω ένα δικό σου δωμάτιο κοντά στη θάλασσα. Έτσι οι ακτές της Αττικής (και της Χαλκιδικής κλπ) γέμισαν από μια νέα επέλαση -αυθαίρετων ή μη- κτισμάτων. Διαχρονικά εξάλλου όλοι ήξεραν ότι στις επόμενες (άντε στις μεθεπόμενες) εκλογές θα νομιμοποιούσαν το σπιτάκι τους, αυτό θα έμπαινε σε σχέδιο πόλης κι ας ήταν καταπατημένη δημόσια γη. Το ίδιο κι όσοι -μη βρίσκοντας πλέον χώρο στο λεκανοπέδιο- κτίζανε κάπου κοντά για μόνιμη κατοικία. Τα ‘παράθυρα’ στη νομοθεσία και οι παροχές διευκολύνσεων καταστρατήγησης των όποιων περιορισμών υπήρχαν, παρέχονταν αφειδώς. Παράδειγμα η εγκληματική ‘δουλεία διόδου’ για μη έχοντα πρόσωπο σε δρόμο οικόπεδα, ώστε να μπορεί να γίνει κατάτμηση και σε μικρότερα τεμάχια, καθώς πολλά οικόπεδα σε πρώτη φάση είχαν προκύψει από μετατροπή της καταπατημένης γης σε χωράφια με μικρό πρόσωπο και μεγάλο βάθος. Έτσι προέκυψαν και τα στενά (2,00 – 2,50 μέτρων) αδιέξοδα δρομάκια που δεν επέτρεπαν στα πυροσβεστικά να προσεγγίσουν. Η λογική αυτή βέβαια εξακολουθεί να πρυτανεύει και σήμερα: θυμηθείτε μόνο τις ‘οικιστικές πυκνώσεις’ μέσα σε δασικές εκτάσεις, που πολύ πρόσφατα ψηφίστηκε.

Όσο δε για το πευκόδασος μέσα στο οποίο βρίσκονταν σχεδόν όλα τα κτίσματα, ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα κι αν πιο πριν υπήρχαν άλλα είδη, η εύκολη και οικονομική λύση ήταν η αναδάσωση με πεύκα, που εκτός απ το ότι κοστίζουν λίγο είναι και ανθεκτικά (όχι βέβαια στη φωτιά).

Και αν παλιότερα τα πευκοδάση σε μεγάλο βαθμό τα διαχειρίζονταν, τα καθάριζαν και φρόντιζαν να τα αραιώνουν και να απομακρύνουν τα ξερά, απ τη μια οι ρητινοσυλλέκτες (που ζούσαν απ’ αυτά) και οι γειτονικές κοινότητες, κι απ την άλλη οι δασικές υπηρεσίες, αυτή η προστασία έχει πλέον εκλείψει. Ακόμα θυμάμαι τα σημειωμένα με κόκκινο «χ» για τους υλοτόμους δέντρα που ήταν για κόψιμο, ή τις καμπάνες να χτυπάνε και να ειδοποιούν για την ανάγκη έκτακτης κινητοποίησης.

Οι δασικές υπηρεσίες κρίθηκαν περιττή πολυτέλεια απ τους ‘εκσυγχρονιστές’ μας (και μάλιστα προ μνημονίων) και καταργήθηκαν, ενώ το ρετσίνι κατά κανόνα έχει αντικατασταθεί από συνθετικές ρητίνες.

Κυρίως όμως με την επέλαση του κυρίαρχου μοντέλου που προσέφερε και προσφέρει ο καπιταλισμός, διαρράγηκε η συνοχή του κοινωνικού ιστού και εξαφανίστηκε κάθε έννοια ‘κοινότητας’, χωρικής, θρησκευτικής ή άλλης. Το ιδιωτικό εξαφάνισε την έννοια του ‘κοινού’, το προσωπικό όφελος, νοούμενο ως κέρδος, αντικατέστησε κάθε άλλη επιδίωξη, το χρήμα αντικατέστησε κάθε άλλη αξία. Οι συλλογικές πρακτικές στις αγροτικές δουλειές παλιότερα, η μέριμνα για τον δημόσιο, τον κοινόχρηστο χώρο απλά δεν υφίστανται, η συλλογική κατασκευή έργων μιας κοινότητας από τα μέλη της, ή η συμμετοχή τους στην αντιμετώπιση έκτακτων φαινομένων, έχει εκλείψει. Οι κανόνες και οι ρυθμίσεις που με αυτοθέσμιση είχαν δημιουργηθεί (όπως για παράδειγμα στους οικισμούς του Πηλίου, όπου πριν την κυριάρχηση των καπιταλιστικών σχέσεων, επιτρεπόταν να χτίσεις στο χώρο σου ό,τι ήθελες, αλλά με την προϋπόθεση ότι αυτό δεν κόβει τη θέα κάποιου άλλου), είναι πλέον αδιανόητες.

Στις περιοχές που κάναμε τις αυτοψίες, αυτό ήταν εμφανές, αν και όχι απόλυτα: εκεί που υπήρχαν χαμηλά εισοδήματα συναντήσαμε ακόμα γειτονιές να υπάρχουν και τους γείτονες να συντρέχουν αυτούς που είχαν μεγαλύτερα προβλήματα, να λένε «ευτυχώς εμείς δεν είχαμε θύματα» κι ας μην είχαν πλέον που να μείνουν ή τι να φάνε (ευτυχώς η χώρα μας δεν έχει πλήρως ‘εκσυγχρονιστεί’ ακόμα, εξ ου και το αυθόρμητο κίνημα αλληλεγγύης, από τους πρόσφυγες μέχρι τους πυρόπληκτους). Αντίθετα, όπου τα εισοδήματα ήταν ψηλότερα -και τα κτίρια είναι σαφής καθρέφτης αυτού του γεγονότος-, κανένα μα απολύτως κανένα ενδιαφέρον για το διπλανό. Μοναδική έγνοια πώς θα σε πείσουν να τους καταγράψεις για αποζημίωση γιατί μια πλαστική υδρορρόη στράβωσε απ τη φωτιά! Ή με πλήρη αδιαφορία να κατεβαίνουν για μπάνιο στη διπλανή παραλία ή να κάνουν ηλιοθεραπεία στην (μαντρωμένη) αυλή τους!

Αντίστοιχες βέβαια συμπεριφορές συνάντησα (και δεν μπορώ να τις ξεχάσω) και στις αυτοψίες των σεισμών της Καλαμάτας και της Αθήνας, το 1999, καθότι η κυριαρχία των καπιταλιστικών σχέσεων και της αποδιοργάνωσης του ‘συλλογικού’ έχει τουλάχιστον κάποιες δεκαετίες που κατατρώει τις σάρκες μας και μας μετατρέπει σε πειθήνιους καταναλωτές όταν μπορούμε, και άστεγους, άνεργους ή και ζητιάνους όταν δεν μπορούμε.

Από τον Τάκη Ιωάννου, μέλος της Συσπείρωσης Αριστερών Μηχανικών και του ΑΡΑΓΕΣ